کاشف لیزر ( تاریخچه )

کاشف لیزر : پیشنهاد استفاده از گسیل القایی از یک سامانه با جمعیت وارون برای تقویت امواج میکروویو به طور مستقل را وبر ، جوردون ، زیگر ، باسو ، تانز و پروخرف دادند .

نخستین استفاده عملی از چنین تقویت کننده هایی توسط گروه جوردون ، زیگر و تاونز در دانشگاه کالیفرنیا انجام شد .

این گروه نام میزر را که  سرواژه ی عبارت ( Microwave Amplification by Stimulated Emission of Radiation ) است ، برای آن برگزیدند .

کاشف لیزر

انیشتین نخستین دانشمندی بود که مقوله لیزر را در قالبی علمی مطرح کرد و در سال های بعد از ان آمریکایی ها و روس ها در طول جنگ سرد تحقیقات و پژوهش های متعددی در مورد چگونگی بکارگیری لیزر در صنایع جنگی انجام دادند .

نخستین لیزرطبی به نام Robust که در قالب یک ماشین ثابت با حجمی سنگین و در اندازه ای بزرگ طراحی شده بود در درمان های جراحی مورد استفاده قرار گرفت.

کاشف لیزر : پس از آن جهان طب شاهد تکامل سریع و غیر منتظره در تولید انواع لیزر طبی و ارائه شدن نسل های مختلف لیزر به جامعه پزشکی بوده به رغم اشکال متنوع و چند کاره بودن دستگاه لیزر در حوزه های مختلف پزشکی یک اصل اساسی از ابتدا تاکنون هرگز تغییر نکرده و آن بکارگیری بهینه از انرزی حاصل از لیزر در حوزه های مختلف علمی ، پزشکی ، جراحی و زیبا سازی پوست می باشد .

مبانی نظری لیزر را آلبرت انیشتین در ۱۹۱۶ میلدی طی مقاه ای مطرح کرد ولی سال های نسبتا زیادی طول کشید تا صنعت و فناوری امکان ساخت نخستین لیزر را فراهم کند .

چارلز تاونز در سال ۱۹۳۵ میزر (تقویت کننده موج میکروویو ) را اختراع کرد و خواست ازمایش های خود را حول جایگزینی نور مرئی به جای فروسرخ ادامه دهد و همزمان این امر میان ازمایشگاه های گوناگون در سراسر جهان به عنوان رقابتی جدی در نظر گرفته شد .

نخستین میزر با استفاده از گذار میکروویو در مولکول های امونیاک ساخته شد .

در سال ۱۹۵۸ نخستین بار پیشنهاد فعالیت میزر در فرکانس های نوری در مقاله ای توسط اسکاولو و تاونز داده شد .

عبارت لیزر در همان زمان در مقاله ای از ( گوردون هولد )دانشجوی دکترای دانشگاه کلمبیا ، پیشنهاد شد و تئو دور میمن لیزر پالسی یاقوت را در ۱۹۶۰ ساخت .

کاشف لیزر : نخستین لیزر گازی را نیز علی جوان فیزیکدان ایرانی در سال ۱۹۶۱ با استفاده از هلیوم و نئون ساخت .

در سال ۱۹۶۲ نیز پیشنهاد لیزر های نیمه هادی مطرح گردید .

از سال ۱۹۶۶ لیزر نیمه رسانا  در مخابرات نوری در ژاپن و امریکا مورد توجه قرار گرفت و نسبت به امکان مد گردانی مستقیم آن تا فرکانس های بسیار زیاد شناخت حاصل شده است .

لیزر ها بر اساس اصل کلی که در بسامد های میکروموج اختراع گردیده بود و به ان میزر ( تقویت میکروموج توسط گسیل تابش القایی ) گفته می شد ، کار می کنند .

وقتی طول موج نوسان به ناحیه بسامد های اپتیکی می رسد ، طبیعتا به آن لیزر ( تقویت نور توسط گسیل تابش القایی ) گفته می شود .

اختراع اولین لیزر به سال ۱۹۶۰ توسط تئودور مایمن باز می گردد و ان یک لیزر یاقوت است که با لامپ درخش فعال می شود .

جالب است بدانیم که امروزه لیزر های حالت جامد ( نظیر یاقوت ، نئودمیم یاگ ) نیز کم و بیش به صورت همان تکنیک قدیمی خود کار می کنند .

روش دمیدن محیط فعال از طریق اپتیکی است.

البته حضور لیزر های نیمه رسانا و تابش انها در ناحیه جذب شدید بلور های لیزر ، تکنولوژی بسیار جدید امروزی را که دمش لیزر های حالت جامد توسط لیزر های نیمه رساناست ، متحول ساخته است .

این لیزر ها که با باریکه ی لیزر های نیمه رسانا دمیده می شوند ، بسیار کوچک و قابل حمل و کم مصرف و با بازدهی بالایی هستند .

حتی در این خصوص پا فراتر گذاشته شده استو لیزر های پر قدرت که در حجم کوچک ساخته می شوند قادر به تولید باریکه های پر توان برای مصارف صنعتی می باشند .